crowdsurfen op laag water

I
ken je die van die vrouw
die maandenlang, elke avond, een paar
druppels antivries in het eten van haar man deed.

in de reportage vertelden ze niet
hoe de vrouw de vieze smaak verborgen had.

iedereen heeft gootsteenkastjes.

II
ik tel de knoppen op de afstandsbediening van de tv.
ik wil berekenen hoeveel unieke combinaties je kan maken.

in de praktijk is het minder leuk de uitknop
vroeg in een reeks in te drukken.

in de praktijk kom je uiteindelijk weer
bij een zender waar niets op te zien is.

III
op de route naar m’n albert heijn loop ik 300 meter
over een rechte stoep.

ik verander expres een paar keer m’n loopje.
op de fietsstrook ziet niemand dit.

bij de kassa staat een man met een t-shirt
waarop staat: armed&dangerous.

hij heeft een boodschappenmandje vast.

hij zet netjes een balkje op de band.
ik zet netjes een balkje op de band.

ik heb geen t-shirts met opdruk.

IV
we rijden 140 op de a7.
we halen net een vrachtauto in.

ik zit voorin naast m’n vader,

hij houdt het stuur losjes vast.
ik zou er makkelijk bij kunnen.

er zijn maar weinig mensen die hierom kunnen lachen.


friedrichs ontstopper

voor zijn kamerraam stond een lantaarnpaal.
soms kroop hij ’s nachts uit bed
en schoof het gordijn open.

er heeft zweet gestaan in zijn gevouwen handen
en hij heeft om dingen gevraagd.

van de pepernoten begreep hij ook niet
hoe ze in zijn schoenen kwamen.

maar daarbij bleken ze de waarheid te schminken.
en toen hij 13 was verzoop een schaap
in de sloot, achter.

je kan niet over water lopen.

in de cartoons hangen ze even stil in de lucht
voordat ze vallen,

er verandert iets in hun ogen.

hij vertrouwt niet op gootsteenontstopper,
dat het iets oplost daarbinnen.

‘doe je mond maar open,’ zeg ik.
‘als het prikt, werkt het.’

‘het botst toch op niks,’ zegt hij.
‘alles vindt zonder obstakels de afvoer.’

hij houdt zijn hand op z’n middenrif.

23, en hij zoekt nog steeds naar vervanging.

hij zegt:

‘als jezus terug op aarde komt
is dat als mannenmodel
voor h&m.’


I
hij heeft leren vrouwenlaarzen meegenomen
naar het tuinhuisje.

met 2 zussen is er altijd een onbewaakte kledingkast.

hij legt een kussentje op een plastic tuinstoel
en gaat zitten,

schopt z’n sneakers uit.

hij neemt een laars. ritst ‘m open.
met z’n broekspijp omhoog gerold
daalt hij erin af.

voorzichtig trekt hij de lange rits weer dicht.

hij streelt z’n been en stopt niet waar de laars ophoudt.

hij mag van z’n zus alleen met ken spelen,
en niet met barbie.

hij vindt het vies z’n hand
om het gespierde lichaam te sluiten.

II
we zitten allebei met onze benen
stijf over elkaar voor de tv.

ze laten eerst een paar jeugdfoto’s zien,
een korrelige simon,
en simon is nu simone, op één onderdeel na.

ze wordt geïnterviewd in een wegrestaurant,
een tafeltje achteraf. ze lijkt net echt.

‘voor de vorm koop ik wel eens tampons,’ zegt ze.

ik heb een erectie.

‘zou je haar neuken,’ vraagt hij.
ik trek een grimas,

simone kijkt uit op de snelweg.
over een week haalt iemand een scalpel
langs de volle lengte van de schacht.

ze drukt een hormoonpil uit een volle strip.


michel f. knipoogt naar alles

I
hij kijkt alsof hij een trucje doet
en steekt z’n hoofd in een boodschappentas.

het plastic rond z’n mond beweegt heen en weer.

ik kijk en wacht tot het stopt.

na een paar minuten trekt hij de tas
van z’n hoofd.
hij is bezweet.

‘zo makkelijk gaat het niet,’ zegt -ie.

‘misschien,’ zeg ik, ‘werkt krimpfolie beter,
of moet je ‘m met een elastiek om je nek doen,

dan sluit het beter af.’

II
op een middag probeer ik mezelf te waterboarden
met een 1000dingendoekje.

ik kruip met m’n gezicht naar boven
op handen en voeten de douchecabine in.

leg het doekje over m’n neus, mond en ogen
en draai aan de knop.

het voelt alsof ik stik.

niemand houdt me vast. ik draai m’n hoofd weg.

‘je bent niet gebroken,’ zeg ik hardop
en wring het doekje uit.

III
een meisje met felgele kniekousen
en een simpel slipje zet haar webcam aan.

ze is live. voor 75 cent per minuut doet ze
wat je vraagt.

jennifer, net 18, zit wijdbeens op een bed vol knuffels.

ze heeft een injectiespuit met lucht erin.
ze zet de naald op een ader in haar dijen.

aan iedereen die inlogt vraagt ze
of ze het moet doen.

het is 4 uur ’s nachts.
ik zit achter m’n computer en verveel me.